أوَمَن كانَ مَيْتاً فـَأحْيَيْناهُ کسی که مرده است و ما او را زنده می کنیم و برای او نوری قرار می دهیم. این را یک طرف گذاشته اند و در مقابلش فرموده اند آیا این مثل مرده ای است که  كـَمَن مَثـَلـُهُ في الظـُّلـُماتِ لـَيْسَ بـِخارج ٍ مِنها آیا این آدم مانند آن آدمی است که در ظلمات گیر کرده و امکان بیرون آمدن هم ندارد. خب چرا امکان بیرون آمدن ندارد. این ظلمات را که نساخته اند که شما بروی در آن گرفتار شوی و هرگز بیرون نیایی. آن قبلی که در ظلمات بود هم آمد بیرون و ما نجاتش دادیم. این چرا نمی تواند بیرون بیاید. دلش به این ظلمات بسته است. دلبسته شده. خدایی ناکرده یک کسی به یک فکر نادرستی دلبسته شده. یک وقت از امام سوال کردند که آقا اینهایی که اهل بدعت هستند چرا توبه نمی کنند؟ فرمود که زیرا دلش از محبت آن بدعت که خودش ساخته و اختراع کرده پر است. انسان چیزی که خودش ساخته را دوست دارد دیگر. خب می رفتی تحقیق می کردی. استاد ما فرمودند که من درمورد یک مساله ای از مسائل دینی کتاب نوشتم و تقریبا یک سال کار کردم. بعد دیدم که نمی توانم آن چیزی که می خواهم را اثبات کنم. رفتم تمام نوشته هایم را در شط ریختم. من دلبسته ام. به هر نوعی شده می خواهم کتاب خودم را دربیاورم و چاپ کنم. خب میروی جهنم. من دلبسته نیستم. اگر کسی دلبسته بود. یک چیزی را خودش ساخته و پرداخته و به آن دلبسته است. 

ایت الله جاودان

http://javedan.ir/