شعله های آتش زبانه می کشید. شدت حرارت به حدی بود که کسی یارای نزدیک شدن به آن را نداشت. حتی شاهدان از فاصله ای دور به آن می نگریستند.
ماموران با دستگاهی مخصوص ابراهیم علیه السلام را به درون آتش افکندند.
ناگهان پرنده ای کوچک بر فراز آن دریای آتش به پرواز در آمد در حالی که قطره ای آب در منقارش حمل می کرد.
از او پرسیدند: چه میکنی ؟
گفت: برای یاری ابراهیم آمده ام.
گفتند: تو و این قطره آب و این آتش عظیم؟
گفت: این مقدار توان من است..

امام صادق علیه السلام فرمودند:
 هرکس دوست دارد از یاران قائم به شمار آید پس باید منتظر باشد و در حال انتظار، اهل دوری از گناه و عمل به نیکی های اخلاقی باشد.
پس اکر در چنین حالتی از دنیا برود و پس از او قائم قیام کند، پاداش او همچون پاداش کسانی است که او را درک نموده اند.
غیبت نعمانی باب 11 حدیث 16