الهی !

فقرم ندادی مگر گرفتی دستانم

دستم نگرفتی مگر راه رفتنم آموختی

راه رفتنم نیاموختی مگر توشهٴ راهم دادی

توشهٴ راهم ندادی مگر مقصدی روشنم بخشیدی

الهی !
دستانم گرفتی

راه رفتنم آموختی

توشهٴ راهم دادی

و مقصدی روشنم بخشیدی

اما....

الهی !
از خویشتنت به من بخش

که بی تو
افلیجهٴ بی توشهٴ نابلد بی مقصدم

الهی !
من تنهای تنها به تو خشنودم
خشنودیم بخش...

الهـــــــــــــــــی آمیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن