الهی
الهی !
فقرم ندادی مگر گرفتی دستانم
دستم نگرفتی مگر راه رفتنم آموختی
راه رفتنم نیاموختی مگر توشهٴ راهم دادی
توشهٴ راهم ندادی مگر مقصدی روشنم بخشیدی
الهی !
دستانم گرفتی
راه رفتنم آموختی
توشهٴ راهم دادی
و مقصدی روشنم بخشیدی
اما....
الهی !
از خویشتنت به من بخش
که بی تو
افلیجهٴ بی توشهٴ نابلد بی مقصدم
الهی !
من تنهای تنها به تو خشنودم
خشنودیم بخش...
الهـــــــــــــــــی آمیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۱ ساعت 11:2 توسط تخـریبــچے ســــازنده
|
.::هوالحق و الانصاف::.